Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ

Έλειψα καιρό, σχεδόν ένα μήνα από την παρέα. Και μου λείψατε πρέπει να πω! Έκανα μια γρήγορη βόλτα στα σπιτάκια σας και διαπίστωσα πόσο πίσω έχω μείνει στις δημιουργίες που βρίσκονται μέσα στο κεφάλι μου. Θαύμασα τις δικές σας και ζήλεψα και λιγάκι γιατί ο χρόνος μου έχει περιοριστεί πολύ και δύσκολα θα καταφέρνω πια να ασχολούμαι με όσα με ευχαριστούν και με χαλαρώνουν. Ο λόγος είναι ότι βρήκα (επιτέλους) δουλειά κι αυτό είναι κάτι ευχάριστο αν αναλογιστεί κανείς την εποχή μας και όλα τα προβλήματα που μας έχουν φορτώσει. Μάλιστα, τώρα που δεν έχω ελεύθερο χρόνο πρέπει να πω ότι εκτιμώ περισσότερο τον ελάχιστο που καταφέρνω να ξεκλέβω όταν ¨δεν με κοιτάζει κανείς¨, πράγμα δύσκολο με δυο μικρά παιδιά. Και η δουλειά που βρήκα δεν είναι εύκολη, έχει μεγάλη σωματική κούραση οπότε, όταν επιστρέφω σπίτι πέφτω ξερή για ύπνο. Και ως νοικοκυρά, πρέπει να φέρω βόλτα και το νοικοκυριο! Τι σας τα λέω, τα ξέρετε καλύτερα από μένα οι περισσότερες! 
Κι έτσι, το γραφείο μου είναι γεμάτο με κουτιά, κουτάκια, βάζα, μπουκαλάκια, κόλες και χαρτιά που περιμένουν να μεταμορφωθούν, αλλά εγώ κάνω πως δεν τα βλέπω, γυρίζω από την άλλη πλευρά και τότε βλέπω την στοίβα με τα ρούχα που περιμένουν να σιδερωθούν καθώς είναι και η εποχή που βγαίνουν τα καλοκαιρινά και επικρατεί ένα χάος στις ντουλάπες.
Πέφτω σε βαθύ δίλλημα γιατί αν δεν έχω τελειώσει με τις αγγαρείες του σπιτιού δεν μπορώ να ευχαριστηθώ χειροτεχνία και τότε κλείνω την πόρτα, πηγαίνω στο παιδικό δωμάτιο και παίζω με τα παιδιά μου. Έτσι έχω ήσυχη την συνείδησή μου ξέροντας ότι έβαλα σωστή προτεραιότητα γιατί τα παιδιά με χρειάζονται περισσότερο, χρειάζονται όμως και ρούχα καθαρά και σιδερωμένα! Ουφ! Χαμός, όπως λέει κι ο μικρούλης μου.
Ένα μαγιώ που ξεκίνησα να πλέκω για την μικρούλα μου έχει μείνει στην μέση και ελπίζω να προλάβω να το ολοκληρώσω πριν φθινοπωριάσει!
Κι αν αναρωτιέστε τί δουλειά βρήκα να κάνω θα σας το πω αμέσως γιατί η δουλειά δεν είναι ντροπή!









Μια εικόνα χίλιες λέξεις δεν λέει ο λαός; Ορίστε, λοιπόν πουλάω ψάρια αλλά όχι στην ψαραγορά αλλά σε ένα από τα γνωστά υπερμάρκετ που υπάρχουν την Ελλαδίτσα μας (δεν θα τους κάνω και τζάμπα διαφήμιση!) . Κι όπως καταλαβαίνετε, έχω πολύ από εξαιρετικά πρωινό ξύπνημα, κουβάλημα, καθάρισμα και ένα σωρό άλλα πράγματα που ούτε τα φανταζόμουν πριν γίνω κι εγώ πωλήτρια ιχθύων. 
 


















Έτσι λοιπόν καλές μου φίλες, ελπίζω να μπω σύντομα σε μια σειρά και να επανέλθω δριμύτερη στην παρέα και με πολλές πολλές δημιουργίες. 
Εν τω μεταξύ, εύχομαι με την σειρά μου καλές δημιουργίες σε όλες σας και πολύ καλοκαιρινή έμπνευση.

Σας φιλώ!





2 σχόλια:

  1. ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ σου ευχομαι με πολύ δύναμη.Ωραία νέα.Και μην στενοχωριέσαι βρες εσύ τους ρυθμούς σου και εμείς θα ήμαστε εδώ για τις δημιουργίες σου.Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και για τα σχόλιά σου αλλά για την τακτική σου επίσκεψη στο σπιτάκι μου. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή